National Museum en Wims Holland House

Dag 13, 20 maart 2011

Vandaag naar het National Museum geweest. Een must see in Addis. Verwacht niet een museum zoals in Nederland. Onbetaalbare oudheidkundige schatten zijn uitgestald alsof ze de prijzenkast van de lokale duivenvereniging zijn. De meeste aandacht gaat uit naar Lucy, de oudste mens ooit gevonden. Onze historie en bijbel is geschreven door blanke wijzen in de afgelopen 2000 jaar. Daar is het misgegaan. Onze perceptie van historie is onze perceptie van historie. Meer zal ik er niet over zeggen.

Daarna lunch ik in het museumrestaurant. Een oase van rust waar je heerlijk buiten kunt zitten. Daar ontmoet ik schilder Haile. We praten over kunst en ik word uitgenodigd bij hem thuis. We rijden erheen en hij laat me zijn werk zien. Sommige vind ik mooi, andere vind ik wat heftig. Het schilderij dat ik het mooist vind is te groot om mee te nemen. Ik kies twee kleinere werken. Addis geschilderd vanaf Arat Kilo, de berg waar alle ambassades en overheidsgebouwen staan. De andere is een Ethiopische vrouw. Ook heel mooi. Daarna gaan we naar Wim. Ik had Wim beloofd nog langs te komen. Wim heeft Wims Holland House, naast het station. Hij huurt huizen van de spoorwegen waarin hij een groot café restaurant heeft, een garage voor overlanders en een guesthouse met camping. Haile mag zijn werken gaan tentoonstellen en verkopen in het guesthouse. Doing business never stops, Van Opijnen!

Wims zoon doet IVA in Driebergen. Wanneer hij in juli in nederland is komt hij langs in Baarn.

We laten Haile the typical dutch kroket proeven. Wim maakt ze hier lokaal vers. Daar kan geen Van Dobben tegenop! Heerlijk!

Net als ik denk dat ik hier best zou kunnen wonen vertelt Wim over de geheime politie en dat alle telefoongesprekken electronisch gemonitord worden. Brrrr.

Ook verteld Wim dat de Europese miljoenen die de Ethiopische overheid heeft gekregen voor het upgraden van de spoorlijn Addis - Djibouti nooit op de juiste manier gebruikt zullen worden omdat partijleden goede zaken doen op die corridor met hun renteloos geleende Scania's.

Bizar. Ooit liep ik in een planvorming railproject ook tegen dergelijke krachten aan...

Haile brengt me naar mijn hotel want hij moet naar zijn vriendin.

Als ik weer in Ethiopië ben laat hij me graag meer zien van zijn (ik vind nog steeds) fantastische land. Ik ga proberen om zijn werk in een galerie in de Amsterdamse Kerkstraat te laten belanden.

Nu trek ik mij even terug in mijn hotelkamer. Jason Mraz aan. Even  een moment van rust voor het diner.