Piazza

Dag 12, 19 maart 2011

Deze zaterdagmorgen gaan we naar de wijk Piazza om te shoppen. Ethiopie is beroemd vanwege haar leerindustrie (jassen, schoenen, riemen), juwelen en handgeweven stoffen (shawls, kleding). We, Abiye, zijn vrouw en ik, doen uitgebreid inkopen. Ik koop een ontzettend fout bruin jaren 70 Peter Koelewijn leren jasje. Onder de winkel is de fabriek. Ik mag even kijken hoe alles hier gemaakt wordt. Leuk!

Ook koop ik verschillende souvenirs waarover ik niets ga vertellen. Het moet een verrassing blijven voor thuis.

Ik koop een cd van zangeres Aster. Wat betreft popmuziek is dit een aparte wereld. Men heeft geen hitlijst en er vindt nauwelijks uitwisseling plaats met omliggende landen. Prince, Madonna, Robbie Williams zijn hier onbekend. Michael Jackson komt men nog wel vaag bekend voor.

Een ander verhaal is voetbal. Ze zijn hier groter fan van het Nederlands elftal dan de Nederlanders zelf.

Daarna gaan we lunchen bij Abiye thuis. Voor het eerst ga ik de Ethiopische specialiteit kitfo eten. Dit is gemalen rundvlees gemengd met kruiden en speciale boter. Oorspronkelijk bevat dit gerecht rauw vlees maar tegenwoordig gebruikt men vooral gebraden vlees. Het zou ook gekookt kunnen zijn dat weet ik niet zeker. De substantie lijkt optisch nog het meest op tonijn in olie uit blik. Het ruikt naar vlees en is niet pittig. Natuurlijk schep je dit op de injera die op je bord ligt en eet je dit met je rechter hand met behulp van stukjes injera op. Thuis zal ik weer moeten wennen aan bestek!

Op tafel staan verder shimbra wot (dat vind ik het lekkerst), een rode saus met krielaardappeltjes erin en ook een gel (pot op hete kooltjes) gevuld met tibs (rundvlees met chilipeper en roosmarijn(dat laatste weet ik niet zeker)). Allemaal heel lekker. Daarnaast wordt sla met tomaten en ui geserveerd. Redelijk neutraal.

De zwager van Abiye komt langs en vraagt of ik al Addis’ nightlife heb meegemaakt. Abiyes zoon moet er om lachen. Als je 18 bent dan zijn wij natuurlijk bejaarden. Vanavond gaan we de stad in. Eten, drinken, dansen. Traditioneel wordt mij beloofd.

In Addis ontdek ik ook hoe verwend we zijn met snel internet. En dat sommige websites feitelijk onbruikbaar zijn door de lage snelheid. Ik noem er wat op: LinkedIn, Blogger, werk.nl, svo-rail.nl, allemaal onbruikbaar. Goed doet bijvoorbeeld Facebook het. Tweetdeck presteert als programma nog prima. Als je hier woont gaan dus zakelijke social media via LinkedIn volledig aan je voorbij. Een misser om zo’n website zo zwaar te maken. Bij gmail kun je kiezen voor verschillende weergavemogelijkheden. Ook eentje voor trage verbindingen. Eigenlijk zou elke internationale website dat moeten hebben. Volkeren isoleren wil je toch niet!